Τα Γενέσια είναι μια πάνδημη εορτή αφιερωμένη στους Προγόνους μας, δηλώνοντας με τις τιμές που
αποδίδουμε την αδιάσπαστη και συνεχή παρουσία των νεκρών μας στη συλλογική μνήμη της
Κοινότητας. Η διατήρηση των νεκρικών τιμών κι εθίμων αποτελεί θεμελιώδη Λατρευτική πράξη και
αναπόσπαστο μέρος της Ιερής Παράδοσης. Οι προσφορές στους Προπάτορες Προγόνους καλούνται
Νεκύσια και περιλαμβάνουν Χοές Ελαίου, Ύδατος, Μέλιτος, Γάλακτος καθώς και Οίνου.
Πριν από τον κοινό εορτασμό των Γενεσίων, επισκεπτόμαστε τους τάφους των Προγόνων μας, τους
οποίους πλένουμε επιμελώς, τους στολίζουμε και αποδίδουμε τις κατ’ έθιμον Ταφικές τιμές στους
νεκρούς.
Από την ιδιωτική Νεκρική τελετουργία μεταβαίνουμε στη Δημοτελή Νεκρική τελετουργία,
εξασφαλίζοντας την συνοχή και την διεύρυνση των δεσμών μεταξύ των Πολιτών.
Στο επίνειο της Λέρνης, το σημερινό Κιβέρι στην Αργολίδα στα σύνορα με το νομό Αρκαδίας, υπήρχε Ιερό του Γενεσίου Ποσειδώνος.
“ἔστι δὲ ἐκ Λέρνης καὶ ἑτέρα παρ’ αὐτὴν ὁδὸς τὴν
θάλασσαν ἐπὶ χωρίον ὃ Γενέσιον ὀνομάζουσι: πρὸς θαλάσσῃ δὲ τοῦ
Γενεσίου Ποσειδῶνος ἱερόν ἐστιν οὐ μέγα.”
Παυσανίας
Τα Γενέσια εορτάζονται την Πέμπτη ημέρα του μηνός Βοηδρομιώνος.
“παῖς δὲ πατρὶ τοῦτο ποιέει, κατά περ Ἕλληνες τὰ Γενέσια.”
Ηρόδοτος
Οι Πρόγονοι, κατά τα ειωθότα, απολαμβάνουν Λατρευτικές τιμές, γεφυρώνοντας την ζωή με τον θάνατο. Οι Έλληνες έλκουν την γενεαλογία τους, θεωρώντας Προγόνους είτε τους Θεούς (ο ίδιος ο Ζεύς προσφωνείται “Ζεῦς πρόγονος”), είτε τους Ήρωες, τους Ποταμούς και τα Βουνά, καθώς επίσης από κοινό επιφανή συγγενή ή απλά συγγενή.
“Και συ, ω Δία πρόγονε
και συ σεβάσμια Δικαιοσύνη,
δώστε επιτυχία σε τούτον, σ’ αυτήν και σε μένα.
Γιατί ένα είναι το έργο,
ένας ο αγώνας για τους τρεις.
Μαζί θα ζουν ή θα πεθάνουν.“
Ευριπίδης, Ορέστης
Προπάτωρ καλείται ο Γενάρχης, ο αρχικός, ο πρώτος θεμελιωτής Οίκου ή Γένους ή όλων των Προγόνων, όπως ο Δίας:
“ὦ Ζεῡ, προγόνων προπάτωρ”
Γεννήτορες καλούνται οι Γονείς, και όταν αφορά τους Θεούς, καλούνται οι Θεοί Προστάτες.
ΤΕΛΕΤΗ ΓΕΝΕΣΙΩΝ
ΑΝΟΙΓΜΑ
Επικαλούμαι τους κοινούς Προγόνους
το ισχυρό βάθρον της Πόλης
ως παραστάτες και αρωγούς
στην τέλεση των Γενεσίων.
ΥΜΝΟΣ ΠΛΗΘΩΝΟΣ
Ας μην παύσω, ώ Μάκαρες Θεοί, να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ' αγαθά που από εσάς λαμβάνω και έχω λάβει,
με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω, αναλόγως της δύναμής μου
το καλό του Γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής, ομοιάζοντας σ' εσάς
ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ
Θυμίαμα κυπάρισσου, λίβανου
Σπονδές οίνου, γάλατος, ύδατος και μέλιτος.
Ανάθημα: Δάφνινος Στέφανος, νεκρικές προσφορές
Τους Σεβαστούς Προγόνους με τις ευχές μας θα τιμήσω.
Ω! Ευκλεείς Γενάρχες, το δοξασμένο όνομά σας θα επικαλεσθώ.
Την Ιερή μας γη μέσα από σας αντίκρυσα,
Σεις μπείτε εμπρός στης Αρετής και της Τιμής τον δρόμο
κι εμείς ακολουθούμε.
Σ' εσάς αφιερώνουμε στεφάνια, σ' εσάς καίμε ιερά λιβάνια.
Είθε να φανώ αντάξιος του κλέους της γενιά σας.
Μ' Ανδρεία να κρατήσω άσβεστη την μνήμη σας την ζώσα!
Χοές χύνω στην μνήμη σας,
συνδέοντας με τον οίνο τούτο τον ιερό δεσμό μας!
Είθε Αθάνατες Προγονικές Ψυχές,
στήριγμα και θεμέλιο της Πόλης μας να είστε!
ΥΜΝΟΣ ΓΑΙΑΣ - ΧΘΟΝΟΣ
Θυμίαμα λιβάνου, σπονδή ύδατος, προσφορές ανθέων
Ανάθημα: Δέσμη Ανθέων
Γαία Παμμήτειρα Θεά
ισχυρό του αθανάτου Κόσμου βάθρο
Φίλη, πατρίδα Γαία
Φιλόξενη Μητέρα
Μάντισσα Θεά
Ολβιόμοιρη και πολυάνθεμη
Συ γεννάς και πληθαίνεις τα πάντα.
Σε σένα όλα επιστρέφουν
προσηνές καταφύγιο των όντων.
Την Ιερή σου εύνοια ζητούμε Θεά
με χοές και θυσίες σ' ευχαριστούμε
για την φιλόξενη αγκαλιά που προσφέρεις
στους Προγόνους μας.
Η Τελετή θα φτάσει στο πέρας της με την προσφορά των Προγονικών προσφορών στη Χθόνα.
ΚΛΕΙΣΙΜΟ
Χαίρεται Πρόγονοι Ιεροί
δαφνοστεφανωμένοι.
Είθε να κρατούμε ζωντανή την μνήμη σας
μέχρι να συναντηθούμε.
“πάντα να κάθεσαι στων προγόνων
τον πλούσιο θεοφύλαχτο δρόμο.”
Πίνδαρος