ΟΛΥΜΠΙΕΙΑ

Τα Ολυμπιεία τελούνται την 19η ημέρα του μηνός Αρτεμισίου – Μουνιχιώνος και εορτάζονται προς τιμήν του Ολυμπίου Διός, δηλαδή του Διός στην Ουράνια και κορυφαία εκδήλωσή του στο Σύμπαν, ο οποίος καλείται συχνά απλώς ως Ολύμπιος.

Ναός του Ολυμπίου Διός υπάρχει και στις Συρακούσες στις όχθες του ποταμού Άναπου.

Ο χώρος είναι ιδιαίτερα Ιερός αφού υπάρχουν εκεί ο ναός του Δελφινίου Απόλλωνα, το Δικαστήριο επί Δελφινίω, το Τέμενος με τον υπαίθριο Βωμό του Κρόνου και της Ρέας, ο Ναός της Ήρας, ο Βράχος της Ολυμπίας Γης και ο Τάφος του Δευκαλίωνα, όπως μας διασώζει ο Παυσανίας:
“σημεῖον ἀποφαίνοντες ὡς Δευκαλίων Ἀθήνῃσιν ᾤκησε τάφον τοῦ ναοῦ τοῦ νῦν οὐ πολὺ ἀφεστηκότα.”

Το Ολυμπιείο όπως είπαμε ιδρύθηκε από τον Δευκαλίωνα και η Λατρεία του Διός λόγω του χάσματος αρχικά είναι Χθόνια. Με την πάροδο των καιρών και το κλείσιμο του χάσματο,ς η Λατρεία του Διός παίρνει την Ολύμπια μορφή της. Τον 6ο αιώνα π.κ.χ. ο Πεισίστρατος ο Νεότερος θεμελιώνει έναν μεγαλειώδη Ναό προς τιμήν του Ολυμπίου Διός. Ο Ναός δεν πρόλαβε ν’ αποπερατωθεί λόγω της πτώσης της Τυραννίας, για να τον συνεχίσει το 174 π.κ.χ. ο Αντίοχος ο Δ΄ ο Επιφανής. Ο Ναός τελικά αποπερατώθηκε από τον Αδριανό το 125 μ.κ.χ. με πρώτο Ιερέα του Διός τον Ηρώδη τον Αττικό στα μεγαλόπρεπα εγκαίνιά του.

Ο Όλυμπος, από τον οποίο πήρε και την ονομασία του το Θείον Γένος των Ολυμπίων, δεσπόζει στον Ουράνιο θόλο ως Αιώνια Έδρα των Θεών. Από τον Όμηρο κιόλας γίνεται η διάκριση από τον επιβλητικό Όλυμπο της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, που αποτελεί επίγεια εικόνα της μεγαλοπρέπειας του Ολύμπου του Αιθέρους.

“ἡ μὲν ἄρ᾿ ὣς εἰποῦσ᾿ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
Οὔλυμπόνδ᾿, ὅθι φασὶ θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ
ἔμμεναι. οὔτ᾿ ἀνέμοισι τινάσσεται οὔτε ποτ᾿ ὄμβρῳ
δεύεται οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται, ἀλλὰ μάλ᾿ αἴθρη
πέπταται ἀνέφελος, λευκὴ δ᾿ ἐπιδέδρομεν αἴγλη”.
Οδύσσεια

Στην κορυφή του δεσπόζει το Ανάκτορο του Διός και στις πτυχές του τα Ανάκτορα των άλλων Θεών.
“νέφεσσι δ’ ἐν χρυσέοις Ὀλύμποιο καὶ κορυφαῖσιν ἵζων”
Πίνδαρος

Τα Βουνά κατέχουν κεντρική θέση στους Μύθους των Λαών. Είναι Ιερά, τόποι Λατρείας και ο πλησιέστερος δίαυλος επικοινωνίας με τους Ουράνιους Θεούς. Στους Σουμερίους στο E-kur, το Κοσμικό Βουνό, κατοικία των Θεών και κέντρο του Κόσμου γίνεται η ένωση του Ουρανού (An) και της Γης (Ki). Η Θεά του Ουρανού Νουτ, στους Αιγυπτιακούς Μύθους στηρίζει τον Ουρανό σε τέσσερα μεγάλα Βουνά που θεωρούνται πόδια της. Το Φούτζι στην Ιαπωνία αποτελεί κατοικία της Θεάς Konohanasakuya-hime κόρης του Θεού των Βουνών Oyamatsumi και κατοικία πολλών Kami. Το Όρος Μερού στον Ινδουϊσμό είναι το Κέντρο του Κόσμου, κατοικία των Θεών και όλα τα άστρα του Σύμπαντος περιστρέφονται γύρω από αυτό. Τα Ιμαλάια θεωρούνται η Γήινη απεικόνισή του. Το Όρος Καϊλάς στο Θιβέτ είναι η κατοικία του Θεού Σίβα και ο Κοσμικός Άξονας του Κόσμου. Το Κιλιμαντζάρο, η “Στέγη της Αφρικής”, είναι κατοικία Θεών και Προγόνων. Όρθρυς το Βουνό των Τιτάνων.

Εκτός του Διός και των άλλων Ουρανίων Θεών βέβαια, την προσωνυμία Ολύμπιοι έχουν πάρει οι Μούσες, οι Χάριτες, οι Νύμφες του Ολύμπου.

"πᾶς δ᾽ ἐπεκτύπησ᾽ Ὄλυμπος·
εἷλε δὲ θάμβος ἄνακτας· Ὀλυμπιά-
δες δὲ μέλος Χάριτες Μοῦ-
σαί τ᾽ ἐπωλόλυξαν".
Αριστοφάνης

Ο Ιστοριοδίφης και “Αθηναιογράφος” Δημήτριος Καμπούρογλου μάς διασώζει ένα περιστατικό σχετικό με τελετουργίες βροχής, ύστερα από παρατεταμένη ανομβρία κατά την Τουρκοκρατία από τους “Ειδωλολάτρες Αιθίοπες”.

“Και ο Θεός εφάνη κάποτε ότι τους συνεπάθει, διότι κατά την παράδοσιν, ότε ανομβρία δεινή εμάστιζε τας Αθήνας, εδεήθησαν οι Τούρκοι εις τον Μωάμεθ, αλλά δεν έβρεξεν, οι Χριστιανοί εις τον Προφήτην Ηλίας, δεν έβρεξεν επίσης. Εδεήθησαν κατόπιν και οι Μαύροι εις το προσκύνημα των και διαρκούσης της προσευχής των “άνοιξαν οι καταρράκται του ουρανού”. Το προσκύνημα των Αραπάδων ήτο εις το Ολυμπιείον, παρά τα ερείπια του Αγίου Ιωάννου στις Κολώνες. Εκεί εν αλλαλαγμοίς επεκαλούντο την κωφεύουσαν δι αυτούς θείαν αντίληψην.”

ΤΕΛΕΤΗ ΟΛΥΜΠΙΕΙΩΝ

Η Τελετή των Ολυμπιείων αρχίζει με την Πομπή του Ολυμπίου Διός, επικεφαλής της οποίας τίθεται ο Ιερέας του Ολυμπίου Διός και η Ιέρεια-Ιερέας της Πολιούχου Θεότητας.

Η Πομπή, κατά την Τελετουργική πορεία της μέχρι τον Βωμό του Θεού, άδει:

Ιώ, Ιώ, Μέγιστε Κούρε, Χαίρε μοι Κρόνιε

ΑΝΟΙΓΜΑ

σπονδή οίνου

Κλύτε ώ Μάκαρες Θεοί
θνητών έξοχοι φίλοι
κραταιόν του Κόσμου στήριγμα.
Κλύτε Αθάνατοι Θεοί
και χάριν σπονδών δότε βροτοίς,
πάσης παιδείης Αρετήν
μεγίστην ευτυχίαν
και περιπόθητη ευδαιμονία

ΥΜΝΟΣ ΠΛΗΘΩΝΟΣ

σπονδή οίνου

Ας μην παύσω ώ Μάκαρες Θεοί,
να σας χρωστώ ευγνωμοσύνη,
για όλα τ' αγαθά που από εσάς λαμβάνω
και έχω λάβει με χορηγό τον Ύπατο Δία.
Ας μην παραμελήσω,
αναλόγως της δύναμής μου
το καλό του γένους μου.
Το να υπηρετώ πρόθυμα το κοινό καλό,
αυτό ας θεωρώ και δικό μου μεγάλο όφελος.
Ας μην γίνομαι αίτιο κανενός κακού,
από αυτά που τυχαίνουν στους ανθρώπους,
αλλά καλού, όσον δύναμαι,
ώστε να γίνομαι κι εγώ ευτυχής,
ομοιάζοντας σ' εσάς.

ΥΜΝΟΣ ΠΟΛΙΟΥΧΟΥ

Η απόδοση τιμών γίνεται κατά το εγχώριον έθιμο.

ΥΜΝΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ

σπονδές Οίνου, θυμίαμα Στύρακα

Πριν ο Ιερέας Υψώσει τον ύμνο στον Ολύμπιο, όλοι οι Θεραπευτές του Διός επικαλούνται τον Θεό άδοντας τρις:
Ζευς ην,
Ζευς εστί,
Ζευς έσεται.
Ω, μεγάλε Ζεύ!

Ζεύ πολυτίμητε, Ζεύ άφθιτε
Ζήναν Θεόν τον άριστο αείσομαι
Ευρύοπα και κρείοντα Τελεσφόρον.
Ω Βασιλεύ δια σην κεφαλήν
εφάνη τα δε Θεία
Ζεύ Κρόνιε σκηπτούχε
Καταιβάτα
Φυτάλιε Ζεύ.
Παντογένεθλε, αρχή πάντων
πάντων τετελευτή
Αστραπαίε Βρονταίε Κεραύνιε
Φυτάλιε Ζεύ.
Ζεύ κεφαλή, Ζεύ μέσα
Διός δε πάντα τέτυκται
Ζεύς Άρσην γέννετω
Ζεύς άμβροτος έπλετο νύμφη.

Χαίρε Μέγιστε Κούρε
Χαίρε Πάτερ Ζεύ 
Χαίρε Ολύμπιε Θεέ

Είθε Πανυπέρτατε Κρονίδη να μας χαρίζεις
Δικαιοσύνη, Ευημερία, Ευδαιμονία
Αρετή και Όλβον.

Όλοι μαζί οι Θεραπευτές του Διός τον Χαιρετούν άδοντας τρις:

Ζευς ην,
Ζευς εστί,
Ζευς έσεται.
Ω, μεγάλε Ζευ! 

ΚΛΕΙΣΙΜΟ

Χαίρετε ω Άνακτες Θεοί
μεθ' ημών αεί εστέ
κι εσείς μεν ούτω χαίρεστε
παύσατε νούσους χαλεπάς
και λύπες αποδιώξτε.