Η Ικεσία είναι η Λατρευτική πράξη που θέτει τον Ικέτη υπό την υψηλή προστασία του Ικεσίου Διός και καθιστά την θέση του Ιερή και απαραβίαστη. Η Ικεσία λαμβάνει χώρο σε Ιερό τόπο, όπως ο Δημόσιος Βωμός, ο Ναός, το Άγαλμα Θεού, η Εστία του οίκου, οι τάφοι των Προγόνων, απευθύνεται προς Αξιωματούχο της Πολιτείας ή...Read More

Οι Έλληνες αφού ανίχνευσαν, προσδιόρισαν κατά το δυνατόν μέσα από την δική τους αντίληψη του Κόσμου, την ουσία αυτού. Μέσω των αντιλήψεών του, ο Έλληνας δίνει μορφή στον Κόσμο και του αποδίδει κάλλος. Ο Έλληνας μέσω της Τέχνης αποδίδει στην ουσία, είδος, δηλαδή φανερή υπόσταση της ουσίας του Κόσμου αντιληπτή από τις ανθρώπινες αισθήσεις, προκαλώντας...Read More

Ύμνος είναι η σύνθεση ενός ποιήματος, ωδής, άσματος η οποία άδεται ή απαγγέλλεται προς τιμήν Θεών και Ηρώων. Ο Ύμνος εντάσσεται μέσα σ’ ένα Λατρευτικό πλαίσιο δηλώνοντας την έκφραση του Ιερού μέσω της φωνής.Ο Ύμνος είναι ένας Ναός της γλώσσας, γι’ αυτό τον λόγο φροντίζουμε επιμελώς την υγιεινή του στόματος πριν την εκφώνησή του και...Read More

Ιερό σύμφωνα με την Ελληνική αντίληψη, είναι ένας ευρύς Κύκλος απόδοσης σεβασμού προς το Θείον. Το Ιερό θέτει τα όρια μεταξύ αυτού που θα καθιερωθεί ως “Ιερόν” και θ’ αφιερωθεί στο Θείον και αυτού που καλούμε σήμερα “Κοσμικόν” και αφορά τις καθημερινές δραστηριότητες του ανθρώπου. Το Ιερό αφορά αποκλειστικά το Θείον, είναι απαραβίαστο και δεν...Read More

“Μα αυτό στο νου σας να 'χετε, όταν πορθήσετε τη χώρα,να φυλάτε την πάσα ευσέβεια στους θεούς· γιατ' όλατ' άλλα δεύτερα τα 'χει ο Δίας πατέρας·η ευσέβεια τους ανθρώπους συνοδεύειως τη στερνή πνοή τους και ποτέδε χάνεται, είτε ζουν ή αφού πεθάνουν.”Σοφοκλής, Φιλοκτήτης Αυτό που προσδιορίζει ή χαρακτηρίζει αυτό που σήμερα καλούμε Ελληνική Θρησκεία και βέβαια...Read More

Οτιδήποτε παραβιάζει το Ιερό έθος, όπως αυτό έχει οριστεί από την Παράδοση, και προκαλεί αμετάκλητη Ασέβεια εις βάρος του συνόλου, καλείται Άγος. Ο διαπράττων το ανοσιούργημα του Άγους καλείται Εναγής, δηλαδή μεμιασμένος (φέρων μίασμα), βδελυρός και προστρόπαιος. Το Άγος προκύπτει από το αίμα ανίερου φόνου, την Ιεροσυλία, την παράβαση της Ικεσίας που θεωρείται απαραβίαστη, άξια σεβασμού...Read More

Ο Όρκος, ο γιός της Έριδος, είναι Θεός που η επίκλησή του είναι αμετάβλητη, αμετάκλητη και απαράβατη από Θεούς και θνητούς. Ο Όρκος είναι συνδεδεμένος και δεσμευμένος από τον Λόγο και συνιστά απαραβίαστη δέσμευση ενώπιον Θεών και θνητών. Οι Ερινύες υπηρέτησαν ως Αμφίπολες στην γέννησή του και είναι ακαταπόνητες διώκτριες των Επιόρκων, δηλαδή αυτών που παρέβησαν τον Όρκο...Read More

Η Σπονδή ή Λοιβή, δηλαδή η έκχυση υγρών κυρίως στον Βωμό, είναι κορυφαία Λατρευτική πράξη και χωρίς αυτήν δεν υφίσταται οποιαδήποτε επίκληση του Θείου. Με τη Σπονδή καλούμε τους Θεούς να παρασταθούν στην τελετή μας, αφού αυτή καθιστά θεμιστή την Ευχή μας. Οι Θεοί οι ίδιοι σπένδουν ο ένας στον άλλον, ο Διόνυσος χύνεται Σπονδή...Read More

Οι Βωμοί διακρίνονται σύμφωνα με την Λατρευτική τους χρήση σε Οικιακούς (Βωμός Καδίσκος εις τον Κτήσιο Δία, Βωμός Ερκείου Διός, Εστία), βωμούς των Ιερών (και των ιδιωτικών) και βεβαίως στους Δημοσίους Βωμούς.Ως προς τον Θυσιαστικό τους τύπο, οι Βωμοί διακρίνονται σε Αιματηρούς και Αναίμακτους, Έμπυρους καί Άπυρους. Ο Βωμός, η Θυμέλη, στην Ελληνική θρησκεία είναι...Read More

Η Θυσία είναι η κορύφωση, ο πυρήνας της τελεστικής πράξης και ο τρόπος που βλέπει ο Έλληνας τον κόσμο. Είναι η ελάχιστη πράξη ευγνωμοσύνης και ανταπόδοσης στους Θεούς για τ’ αγαθά που μας παρέχουν. Είναι η καθοριστική Λατρευτική πράξη, το σημείο που συναντώνται ο Αιώνιος κόσμος των Θεών με αυτόν των θνητών. Είναι θεμελιώδους σπουδαιότητας,...Read More